En al die gedachten
voorlopig rustend
op belichte planken,
goed voorziene tafels.
Doolhof van namen,
speeltuin van woorden,
schurende, bijtende,
verwarmende, verwarrende.

Voeten schuifelen,
vingers pakken,
ogen vliegen langs
gedrukte regels
en al sta je hier
in geborgen ruimte
met schoenen op de grond,
soms ben je weg.


Theo Olthuis, 2006